شماره دوم از نشریه صدای کارگران

نقاش منتشر شده و از فردا در پاطوق

های کارگران توزیع خواهد شد.

همچنین به زودی مقاله های این شماره

روی این وبسایت قرار خواهد گرفت.

     َدرباره هیات موسسان سندیکاهای کارگری

                                     بخش اول

روی ادامه مطلب کلیک کنید

متن مصاحبه منصور اسالو در گفتگو با

            بولتن کارگری ایران

اسالو در گفتگو با"بولتن کارگری ايران":تا مرز خفه شدن گلويم را فشردند... بر سر من می کوبيدند و می گفتند: بند و بساطت را جمع کن و از اين جا برو.

روی ادامه مطلب کلیک کنید

                  درگذشت "منوچهر دلربا" را تسلیت میگوییم

خبر درگذشت یک یار سندیکایی  به نام منوچهر دلربا، از اعضای فعال سندیکای کارگران شرکت واحد، بسیار تاثر برانگیز بود و شیرینی جشن های اول ماه مه را به کاممان تلخ کرد. اما خوشا به حال او که در این چند صباح زندگی، آگاهانه حقوق خود را شناخت و مردانه بر آن پای فشرد. او رفت اما از صدقه سر کاشته هایش، صدها نفر دیگر می آیند تا راه او را ادامه دهند . سندیکاها یکی پس از دیگری تشکیل میشوند، آنچنان که امروز اینگونه است. و ما همه اینها را مدیون امثال دلرباها هستیم.

درگذشت آن مرد سندیکایی، آن کارگر آگاه و آن مدافع حقوق بر حق کارگران را به هیئت موسسان سندیکاهای کارگری، اعضای سندیکای کارگران شرکت واحد اتوبوسرانی و کلیه کارگران و فعالین کارگری تسلیت گفته و با همه ایشان اظهار همدردی میکنیم. روحش شاد.

              هیئت بازگشایی سندیکای کارگران نقاش وتزئینات ساختمان

                                                18/2/86  

نامه منصور اسالو خطاب به هیئت بازگشایی

سندیکای کارگران نقاش و تزئینات

تشکیل هیات بازگشایی سندیکای شما را شادباش میگوییم وارزومندیم که با تلاش های پیگیر شما بزودی مجمع عمومی سندیکای کارگران نقاش برگزار گردد . ونمایندگان واقعی کارگران نقاش بتوانند با تکیه بر همبستگی دیگر کارگران به حقوق قانونی و انسانی خود دست یابند . حضور شما در کنار دیگر کارگران می تواند ما را به اهداف انسانی خود نزدیک تر کند.اول ماه می بر شما و همه کارگران نقاش فرخنده باد. باحضور هرچه گسترده تر در کنار هم این جشن کارگری را بر گزار می کنیم. با گرمترین درود ها و بهترین ارزوها برای شما و کارگران نقاش . وبا امید به اینده .        

منصور اسالو    رییس هیات مدیره سندیکای شرکت واحد اتوبوس رانی تهران وحومه    9 /2 / 1386                                                                                        

به مناسبت اول ماه مه روز جهانی کارگر

بشنو ای یار من

ای زرد سیاه

بشنو ای سرخ سفید

بشنو ای کارگر ایرانی

بشنو ای برزگر مصری و هندی، حبشی

رخ تان را ز دور می بوسم

رخ آنان که ندیدم هرگز

لیک دانم که دلشان با دل من

می تپد بهر حیات

                                                              خسرو

اول ماه مه روز همبستگی جهانی کارگران گرامی باد.

در سالهای 1880 و بعد از آن اعتصابهای عمومی کارگری در کشورهای پیش­رفته مانند آمریکا – فرانسه- آلمان – روسیه- و دیگر کشورها. به صورت زنجیره­ای رخ می­داد. خواست مشترک کلیه اعتصابها، کاهش ساعت کار بدون کاهش دستمزد بود. در سال 1884 فدراسیون سندیکای صنعتی و تجارتی آمریکا گنگر. تشکیل داده بود. در این کنگره تصمیم گرفته شد برای دست­یابی به هشت ساعت کار در روز باید اول ماه مه 1886 دست به اعتراض عمومی به صورت متشکل زده شود 18 ماه فرصت داشتند تا تدارکات لازم برای اعتراض عمومی مهیا کنند.

اول ماه مه 1886 (11 اردیبهشت) فقط در آمریکا اعتصابهای متعددی متشکل از صدهزار کارگر شروع شد. همان روز اول پلیس میلواکی 9 نفر از کارگران راکشت. روز سوم در شیکاگو 6 نفر را به قتل رساند. روز چهارم در پایان تظاهرات اقدام به کشتار کارگران کرد. سرکوب گشترده­ای در سرتاسر آمریکا راه افتاد دولت به دستگیری کلیه فعالین جنبش کارگری پرداخت و محافل سندیکایی را مورد تهاجم قرار داد. تعداد بیشماری را دستگیر و بسیاری اعدام شدند.

به همین دلیل در کنگره پاریس که موسس انترناسیول دوم بود. قیام اول ماه مه 1886 یازده اردیبهشت را روز همبستگی بین­المللی کارگران اعلام کرد و بعد از آن با  وجود تمام مخالفتهای سرمایه­داری در تمام جهان این روز را زحمتکشان و کارگران جشن می­گیرند.

و یا در چنین روزی اعتراضات خود را بیشتر به نمایش می­گذارند.

اما در ایران برای اولین بار در 11 اردیبهشت 1301 شمسی کارگران توانستند با تعطیل کردن کارگاه­ها و کارخانه­ها و با آمدن به خیابانهای همبستگی و همدردی خود را با دیگر کارگران جهان اعلام کنند.

و از آن زمان تاکنون نیز این مراسم در ایران هر سال به طرق مختلف برگزار شده است. اما امسال، ما کارگران ایران این روز را در شرایطی برگزار می­کنیم که تعدادی از کارگران و فعالان کارگری ایران در زندان و با پرونده سنگین غیرقانونی به سر می­برند. و بیش از صدها کارگر به علت اعتراض به رعایت نشدن حقوق اولیه خود مورد تهاجم سرمایداران و کارفرمایان گشته و از کار خود بیکار شده­اند که در این زمینه کارگران شرکت واحد نمونه بارز این بی­عدالتی هاست.

و اما معلمان که از زحمتکشان و فرهنگیان جامعه ما هستند و پیشرفت علم و فرهنگ را مدیون زحمات بی­وقفه معلمان هستیم. آنان نیز به علت پافشاری بر خواسته­های برحقشان مورد ضرب و شتم قرار گرفته و بازداشت شدند.

و همچنین کودکان ما به جای حضور در مدارس به خیابانها سرازیر شده­اند و به اشکال گوناگون مورد بهره­برداری و ستم قرار می­گیرند.

و از همه مهمتر بیکاری روز افزون و افزایش جمعیت بیکار در کشور که نتیجه­ی تدبیری و بی­مسئولیتی مسئولان دانسته و چنانکه مشاهده می­شود. امروزه تلاش بر این اساس که بخشی دولتی به بخشهای خصوصی واگذار می­شود. این نیز ضربه دیگری به پیکر محروم جامعه است.

و ما کارگران نقاش ضمن اعلام انزجار جاری شدید از ادامه تهاجمات بی­رویه سرمایه­داران به حقوق حقه کارگران و ستمی که از این

بابت بر تمامی کارگران و زحمتکشان روا داشتند نمی­توانیم نگرانی خود را از وضعیت موجود پنهان بسازیم و ضمن اعلام همبستگی با کارگران جهان خود را همدرد تمامی کارگران و معلمان عزیر زحمتکش می­دانیم.

اما از آنجایی که سندیکاهای کارگری در دهه شصت توسط عوامل سرمایه­داری مورد تهاجم قرار گرفته و در آخر بطور غیر قانونی تعطیل شده­اند و سندیکای نقاشان نیز از این عمل غیر انسانی و غیر قانونی مصون نمانده و تعطیل شد.

و از آن زمان به بعد به علت نبودن تشکل مستقل کارگری وضعیت کارگران نقاش روز به روز بدتر شده و حقوق اولیه کارگران که توسط مبارزه و استقامت سالیان دراز کارگران سندیکای نقاشان بدست آمده بود توسط دولت جمهوری اسلامی ایران که در نبود. نماینده واقعی کارگران در مجلس با تصویب لوایح غیر قانونی و غیرانسانی زیر پا گذاشته شد.

خواسته ما کارگران نقاش

1- طبق اصول قانون اساسی و منشور بین­المللی که توسط دولتمردان ایران نیز امضاء و تأیید شده است تشکل مستقل سندیکای کارگری را حق قانونی خود می­دانیم.

2- و از همین جا مخالفت صریح خود را از خصوصی سازی اعلام می­داریم چرا که یکی از معضلات و ایجاد مشکل و پایمال شدن حق کارگران می­دانیم. و خواهان توقف خصوصی سازی هستیم.

3- از آنجایی که بیش از 80 درصد کارگران نقاش فاقد مسکن بوده و در بدترین شرایط در حاشیه­های ناامن شهر با اجازه­های سنگین به سر می­برند. حق مسلم خود می­دانیم که مانند دیگر شغلهای دولتی و خواهان اجرای اصل سی و یکم قانون اساسی می­باشیم.

4- و طبق اصل بیست و نهم برخورداری از تأمین اجتماعی از نظر بازنشستگی بیکاری پیزی از کارافتادگی، بی­سرپرستی، در راه ماندگی، حوادث و سوانح و نیاز به خدمات بهداشتی و در درمانی و مراقبتهای پزشکی به صورت بیمه غیره  که حقی است همگانی و از آنجایی که شغل نقاش جز مشاغل سخت و زیان­آوران خواهان اجرای شدن سریع مشمول کارهای سخت و زیان­آور برای کارگران نقاش هستیم.  

5- و همانا شغل ما کارگران نقاش که جز کارهای فصلی محسوب می­شود و اکثر سال را بیکار هستیم و از یک طرف گران شدن همه چیز در جامعه زندگی ما را به مخاطره انداخته و خواستار ایجاد امنیت و تأمین شغل هستیم.

6- و همچنین ما کارگران نقاش که جز مشاغل آزاد و خدماتی محسوب می­شویم. و جایگاه انسانی ما که به عنوان مثال هر هفته حمله نیروی انتظامی به محل پاتوقهای کاریابی کارگران نقاش و مورد ضرب شتم قرار دادن کارگران جویای کار هستیم. و خواهان رعایت کردن حق قانونی و انسانی خودمان هستیم.

7- ما کارگران نقاش ضمن حمایت از کلیه خواست­های برحق معلمین و دانشجویان و پرستاران خواهان آزادی بی­قید و شرط کارگر زندانی محمود صالحی میباشیم.

     هیات بازگشائی سندیکای کارگران نقاش و تزئینات

تجمع روز کارگر به طور با شکوهی برگزار شد

به مناسبت روز جهانی کارگر، علی رغم عدم اعلام قبلی برای جلوگیری از حضور کارگران ، با حضور گسترده زحمتکشان که تعدا آنها بیش از 10 هزار نفر تخمین زده میشود، به طور با شکوهی برگزار شد. این مراسم در حالی در ورزشگاه شیرودی برگزار میشد که مکان وزمان آن تنها از شب قبل اعلام شده بود. در ابتدا، عوامل خانه کارگر به عنوان ابزار تبلیغاتی دولت سرمایه داری جمهوری اسلامی، قصد داشتند تا با فرافکنی، کارگران را از مطالباتشان منحرف کنند که با هوشیاری کارگران ناکام ماندند. کارگران با بی توجهی به وعده های دروغین سخنرانان سفارشی، در طول مراسم با سر دادن شعارهایی چون:

کارگر زندانی آزاد باید گردد، قرار داد موقت ملغی باید گردد، وزیر بی لیاقت استعفا استعفا، تشکل اعتصاب حق مسلم ماست، زندگی شایسته حق مسلم ماست و سندیکای مستقل احیا باید گردد، مخالفت خود را اعلام میکردند.

همچنین در هنگام سخنرانی محجوب، رئیس مادام العمر خانه کارگر ومتحد سرمایه دار بزرگ هاشمی رفسنجانی، کارگران خشمگین به شدت او را هو کردند که او با بی تفاوتی و در میان سر و صدای حاضران سخنرانی کرد و البته صدای او به هیچ کس نرسید! در این لحظات کارگران خواهان سخنرانی منصور اسالو شدند.

در پایان مراسم که به علت وحشت عوامل برگزای آن از افزایش شدت اعتراضات کارگران، خیلی زود و حتی قبل از ساعت 10 صبح! خاتمه پیدا کرد، کارگران به سمت میدان هفت تیر راهپیمایی خو جوشی را ترتیب دادند که در نهایت با دخالت نیروهای امنیتی به درگیری های خشنی منجر شد.

تجمع کارگران بر خلاف اعلام قبلی در 

ورزشگاه شیرودی برگزار شد

در این تجمع که عوامل خانه کارگر جمهوری اسلامی قصد هدایت آن را داشتند با اقدام به موقع کارگران به تریبونی علیه محجوب و جهرمی وزیر کار تبدیل شد. خبر های کامل به زودی به اطلاع خواهد رسید.

ساعت ۴ امروز بعد از ظهر  نیز مراسم جشن اول ماه مه در تالار باختر برگزار خواهد شد.

فردا

تجمع بزرگ کارگران در روز اول ماه مه ( 11

اردیبهشت) در مقابل وزارت کار

ساعت 8 صبح –  میدان انقلاب – ابتدای خیابان

ابوریحان

خبر فوری

کارگران در مقابل فرهنگ سرای کار تجمع کردند

این فرهنگ سرا که نزدیک به یک سال است در اختیار کارگران قرار داشته، در شب اول ماه مه برای جلوگیری از برگزاری مراسم روز کارگر تعطیل شده است . به همین دلیل هم اکنون کارگران در مقابل این فرهنگ سرا و در اعتراض به این اقدام موزیانه عوامل رژیم تجمعی را برگزار کرده اند.

آرام آرام خواهید مرد

اگرسفر نکنید

اگر کتاب نخوانید

اگر به صدای زندگی گوش ندهید

آرام آرام خواهید مرد

اگر مسیر خود را عوض نکنید

اگر خطر نکنید و به دنبال آنچه که در مقابل نا مطمئن ها، بی خطر است نروید

اگر به دنبال رویای خود نروید

امروز زندگی را آغاز کنید

امروز دل را به دریا بزنید

کاری انجام دهید!

به خودتان اجازه ندهید که آرام آرام بمیرید!

                                                 گزیدهای از شعر نرودا ( شاعر شیلیایی)

نیاز به یک تشکل مستقل

حرفه نقاشی ساختمان یک شغل فصلی و خطرناک است که سختی های خاص خود را دارد. برای ما کارگران نقاش باید این سوال مطرح باشد که ایا شغل نقاشی همیشه در فقر و فلاکت زندگی کردن را برای ما به همراه خواهد داشت ؟ جواب این سوال مادام که دست به سازماندهی خود نزنیم و برای بدست آوردن حق خود  تلاش نکنیم، منفی است. در این صورت وضع از این بدتر هم خواهد شد. (مثل اقدام تاسف بار انجمن صنفی در کاهش دست مزدها به جای افزایش آن) . نداشتن تشکل مستقل همیشه برای کارگران نقاش ضربه ای بزرگ بوده و میباشد. به همین علت هم قیمت چهار و پنج سال پیش هنوز رشدی نکرده در حالی که مثلا قیمت کرایه تاکسی ها هم در این سالها چند برابر شده است. با یک نگاه ساده به کارگران نقاش می توان تشخیص داد که چقدر فقر و فلاکت را تحمل میکنند. حاشیه نشین بودن آنها هم یکی از دلایل دوری انها از تحولات اجتماعی جامعه است که خود باعث میشود علاقه ای به کار گروهی و ایجاد تشکل ها نداشته باشند.

پیام فراخوان به مناسبت روز جهانی کارگر:

کارگران، زحمتکشان، چندی است که شما موفق شده اید 11 اردیبهشت (اول ماه مه) را به عنوان روز کارگر به دشمنان کارگر تحمیل کنید. اما سرمایه داران و حامیان آنان تلاش کردند این روز را به روز وحدت کارگر با سرمایه داران و به روز سپاس کارگران از آنان تبدیل کنند.

در حالیکه بیش از صدها سال است که در دیگر کشورهای دنیا اول ماه مه روزی است که کارگران، بیکاران، مردم زحمتکش و محروم، از زن و مرد به خیابانها سراریز میشوند و در صف واحد، همبستگی و قدرت عظیم خود را به نمایش می گذارند و اعتراض خود را را نسبت به ستمی که بر آنها شده است بیان کرده و خواسته های عاجل و حیاتی خود را با صدای بلند اعلام میکنند، شما که محروم ترین طبقه از اکثریت جامعه هستید و بیکاری، محرومیت اقتصادی و عدم وجود حداقل امنیت اجتماعی و شغلی، فقدان بیمه، تبعیض دستمزد زنان در برابر مردان و ... کمرتان را خم کرده و کارد به استخوان رسانده، حتی از این حق طبیعی محروم شده اید که در روز کارگر به خیابان ها آمده و خواسته های بر حق خودتان را فریاد بزنید.

شرایط زندگی شما هر روز بدتر و تحمل نا پذیرتر میشود و بهره کشان میخواهند مشکلات مالی را به دوش شما بگذارند و حق اعتراض را هم از شما بگیرند. اما ما اعتراض را حق مسلم خود میدانیم و از تمام برادران و خواهران هم طبقه مان دفاع میکنیم. از شما میخواهیم در 11 اردیبهشت 86 به خیابانها بیایید تا بازو به بازوی هم و متحد با همه زحمتکشان و کارگران جهان خواسته های خود را فریاد بزنیم.

ما برای اینکه بتوانیم از حقوقمان دفاع کنیم به تشکل های سراسری نیازمندیم. تشکل مستقل تنها وسیله اتحاد و قدرت ماست که در مبارزه با بهره کشان از نان شب هم واجب تر است.

فرا رسیدن اول ماه مه، روز جهانی کارگر را به تمامی کارگران و زحمتکشان شادباش می گوییم.

                                           هیئت بازگشایی سندیکای نقاشان و تزئینات ساختمان

  قانون شکنی قانون گذاران

                                                    (برگرفته از ماهنامه راه آینده) حسین امیدی

همه موجودات زنده و از جمله انسانها به طور طبیعی حق حیات دارند. برای ادامه حیات، رشد و بقای زندگی، تغذیه و غذا خوردن امری گریز ناپذیر است و تامین غذا نیز به هر حال انجام نوعی کار و فعالیت را الزامی میکند و به همین سبب است که حق کار و اشتغال و برخورداری از یک زندگی شرافتمندانه ، مطابق با حیثیت و کرامت انسانی نیز حق طبیعی همه انسانها شمرده میشود. به همین دلیل هم منشور جهانی حقوق بشر در ماده 23 بر این حق اینگونه تاکید میکند: هر شخص حق دارد کار کند، کار خود را آزادانه برگزیند و شرایط منصفانه و رضایت بخشی برای کار خواستار باشد و در برابر بی کاری حمایت شود. قانون اساسی همه کشورها و جوامع نیز به نوعی بر این حق تاکید کرده و دولت ها را به رعایت آن موظف میکند. در اصل 28 قانون اساسی جمهوری اسلامی آمده است: هرکس حق دارد شغلی را که به آن مایل است و مخالف اسلام و مصالح عمومی و حقوق دیگران نیست برگزیند. دولت موظف است با رعایت نیاز جامعه به مشاغل گوناگون برای همه افراد امکان اشتغال به کار و شرایط مساوی را برای احراز مشاغل ایجاد نماید.

در اصل 29 همین قانون دولت موظف به تامین خدمات اجتماعی و حمایت از کسانی می شود که توان کار کردن یا پیدا نمودن کار و شغل مناسب نیستند. برخورداری از تامین اجتماعی از نظر بازنشستگی، پیری، ازکارافتادگی، بی سرپرستی، در راه ماندگی، حوادث و سوانح، نیاز به خدمات بهداشتی و درمانی و مراقبت های پزشکی به صورت بیمه و... حق همگانی است. دولت موکلف است طبق قوانین از محل درآمدهای عمومی و درآمدهای حاصل از مشارکت مردم، خدمات و حمایت های مالی فوق را برای یکایک افراد کشور تامین کند.                                                                                                               

به دلیل اجرا نشدن قوانین، فقر و نابرابری هر روز بیشتر و بیشتر می شود و از طرفی هر روز شاهد تنگ تر شدن  عرصه بر زندگی کارگران هستیم. کارگران نقاش هم از گذر این بی قانونی ها، بی نصیب نمانده اند.

سرمقاله اولین شماره نشریه صدای کارگران نقاش:

اولین شماره نشریه صدای کارگران نقاش در شرایطی متولد می شود که از یک طرف بیکاری، فقر، گرسنگی و فلاکت عمومی و ... سایه شوم خود را بر بالای سر خانواده های ما کرگران گسترانده و از سوی دیگر جهل، تفرقه، ناامیدی و ... انرژی مبارزاتی ما را برای اتحاد روی دردهای مشترکمان در جهت رسیدن به خواسته های برحقمان به هدر می دهد.

در شرایطی که فقرا ثروت تولید می کنند و اغنیا فقر، و ارزش به پول و سرمایه است نه به کار، تنها ارزش آدمی تظاهر به ریا می باشد. در چنین بستری فساد، فحشا، اعتیاد، اختلاص، رشوه، زمین خواری، بورس بازی، چپاول، ریاکاری و هزاران رذیلت و پستی چنان سازمان یافته و خودمختار عمل می کنند که گویی حق با آنها است. رذالت، فضیلت به حساب آمده و راستی و درستی، بی ارزگی و عدم لیاقت.

در شرایطی که سرمایه جهانی همگام با عومل داخلی شان با ابزارهای رسانه ای مثل بازی های کامپیوتری، فیلم های تخیلی و مبتذل و داروهای روان گردان و مواد مخدر چنان هویت زحمت کشان را مورد هجوم قرار داده اند که هرکس خود را نبازد پهلوانی است.

آنها می خواهند ما ستم دیدگان را آدم های مجسمه وار و کرخت با وجدان های خرفت بار آورند. برای ساختن چنین آدم نماهایی بی تفاوت و مطیع، ماهر اما بی فکر، زیبا اما بی بندوبار، انسان های آزمایشگاهی و فرمانبردار، کل هستی زحمت کشان را مورد هجوم قرار داده اند تا هرگونه فکر اتحاد و مبارزه را از ما بگیرند.

نشریه صدای کارگران نقاش در زمانه ای متولد می شود که درد همه ما رنجبران، درد نان و کار است. درزمانه ای که هرکس نگران از فردای خود در تلاشی بیهوده از زندگی شرافتمند غافل مانده و اسیر مسابقه سرمایه دارانی شده که برای رسیدن به امیال خود شرافت و کرامت انسانی را خرید و فروش می کنند و با ایجاد شک و تردید و تفرقه در میان ما کارگران سعی می کنند اتحاد، مشارکت، همدلی و فکر جمعی را به آرزویی دست نیافتنی تبدیل کنند.

ما برآنیم که با عمل و خرد جمعی مشکلاتمان را ریشه یابی کرده و با متشکل شدن در سازمان های صنفی- فرهنگی  کارگری با استفاده از فکر و عمل جمعی راه حل های موثر و منطقی ارائه دهیم.

ما برآنیم تا با تکیه برتوانایی های توده کارگران و روشنگری عمومی و با تشکیل گروه ها و برگزاری جلسات و تقسیم کار نشان دهیم که بدون کدخدا نیز می توان زندگی کرد.

ما هم سو و دست در دست تمام آنهایی که غم خوار و یاور ما کارگران هستند در این راه پر فراز و نشیب با قدم هایی استوار به جلو خواهیم رفت و از تمامی عزیزان انتظار داریم از هر لحاظ ما را در این راه یاری نمایند زیرا که به تنهایی قادر به کاری نخواهیم بود.

ما در آغاز راه هستیم. با دستان گرم و قدم های استوارت ما را همراه باش و با چشمان پاک و تیزبینت چراغ راهمان باش.

                                                                  هیئت موسسان سندیکای نقاشان

قابل توجه همه کارگران نقاش و تزئیناتی ساختمان

ما همه کار میکنیم اما گرسنه ایم. برای همه خانه میسازیم اما خود آواره ایم. برای نجات از دربه دری و فقر، برای رسیدن به حقوق ابتدائی مان همچون بیمه درمانی، بیکاری و از کار افتادگی، بازنشستگی و ... باید که دست در دست هم دهیم. به همین منظور ما تعدادی از کارگران نقاش و تزئیناتی با تکیه بر اصل 26 قانون اساسی و ماده 187 قانون کار به بازگشایی سندیکای قبلی خود همت گمارده ایم تا یک صدا با شما و دست در دست هم بر فقر و نا امیدی خود غلبه کنیم که رمز فردای روشن برای فرزندانمان اتحاد و یگانگی ماست.

                       کارگر پراکنده هیچ چیز        کارگر متحد همه چیز